Ik wil mijn droom leven en de man ontmoeten die bij me past en mij wel ziet zitten als zijn liefje waarmee hij verder door het leven gaat. Ik wil een gezinnetje stichten met jou aan mijn zijde.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Voor mijn leeftijd ben ik nog erg sportief. Doe aan wandelen, zwemmen, fietsen en ja hoor muurklimmen. Zijn er hier sportieve types die eens samen iets leuks willen ondernemen?
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.