Ik zie nu eindelijk in dat de relatie tussen mij en mijn vriend niet goed is, we zien elkaar niet vaak en als we elkaar zien is het meestal ruzie om niets. Hoog tijd om een man te vinden waarmee dat niet gebeurt.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.
Het is nog niet zo lang, dat ik seksueel actief ben. Maar sinds ik weet hoe het kan voelen, raak ik er langzaam aan verslaafd. Geef mij wat ik wil, dan maken we elkaar blij.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?