Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.
Gouden bergen kan ik je niet beloven, daar ligt de situatie iets te ingewikkeld voor. Maar zo nu en dan een avondje lekkere spanning en stoute dingen durf ik wel aan te gaan. Misschien kan ik zelfs wel een keer blijven slapen, ik ben een kampioen in het verzinnen van smoezen.
Ouderdom komt met gebreken is mij altijd geleerd maar gelukkig is dat bij mij nog niet zo. Ik geniet nog vol op en doe nog steeds leuke dingen. Het is dan jammer genoeg nog steeds in mijn eentje.
Na mijn scheiding, die echt heel heftig was, ben ik echt door een enorme hel gegaan. Gelukkig zie ik nu het licht weer en durf ik het langzaam aan om weer nieuwe vriendschappen aan te gaan.
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Liefde kent geen leeftijd, dus waarom zou ik op mijn leeftijd niet op zoek gaan naar een leuke man. Wel een man die open staat voor reizen, genieten en die een Bourgondiër is.