Ik moet eerlijk toegeven dat ik al meermaals gekwetst ben geweest en ergens wil ik dat niet meer toelaten. Zelf ben ik een heel lieve maar toch heel kwetsbare meid die gewoon wat vriendschap zoekt.
Na mijn scheiding, die echt heel heftig was, ben ik echt door een enorme hel gegaan. Gelukkig zie ik nu het licht weer en durf ik het langzaam aan om weer nieuwe vriendschappen aan te gaan.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.
Een jongere man lijkt me wel wat. Niet voor een kopje koffie drinken natuurlijk. Al kun je die ook krijgen hoor, na gedane arbeid. Lijkt het jou ook wat met een wat oudere vrouw? Ik ben goed hoor!
Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?