Naaien met bejaarde mama (40)

In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.

Ik heb bij mijn profiel wel single staan, maar het zit iets anders in elkaar. Mijn man is dement en is al jaren opgenomen in een verpleeghuis. Het is zelfs al zo ver met hem dat hij mij en de kinderen niet meer herkent. Iedere week bezoek ik hem, het is een zware beproeving om je eigen man zo te zien af te takelen. Een huwelijksleven heb ik niet meer, wat ik zoek is een man die het wel kan accepteren dat ik op papier nog getrouwd ben. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om te gaan scheiden, dat voelt voor mij als een dolk in de rug voor mijn manw

Vaak denken mannen dat ik een onwijze pot ben, maar het tegendeel is waar.

Mijn man zegt altijd dat mijn borsten nog zo mooi rechtop staan. Het zal wel, maar doe er dan ook wat mee! Dat komt er dus niet van. Geen woorden maar daden zeg ik altijd maar!

Door mijn leven heen ben ik beginnen inzien dat geluk schuilt in de kleine dingetjes. Voor mij geen luxe, al kan ik er wel van genieten. Ik werk graag in de tuin, doe aan kantklossen en ik ben een beetje flower-power ingesteld. Zoek een man waarmee het goed zit, iemand die ik aanvoel en omgekeerd.