Merk wel dat mijn vriend zich lichamelijk ouder voelt dan mij, en daarin komen nu de groter verschillen jammer genoeg. Waar ik nog actief van het leven wil genieten wil hij dat graag vanaf de bank.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Nog steeds heb ik zin in seks maar dat kan ik van mijn mannetje niet zeggen. Voel nog veel voor hem maar wat de seks betreft wil ik een man leren kennen die me wel kan geven waar ik naar verlang.
Wie wil er nu in zijn eentje oud worden? Ik in ieder geval niet, vandaag dat ik mijn stoute schoenen heb aangetrokken, om hier een leuk maatje te vinden.