Regelmatig denk ik, is dit nu alles? Een relatie waarin ik niet samen woon maar waar nu al een sleur in zit? Ik kan het gewoon uit schrijven hoe het elke keer zou gaan als we samen zijn. Dat is toch niet gezond?
Al tijden woon ik alleen in mijn appartementje. Beviel me altijd prima, maar het wordt nu eindelijk eens een keer tijd om naar de volgende fase in mijn leven te gaan. En dat is de fase dat man en vrouw samen gaan leven, al het goede te gaan delen. Daarom ben ik nu op zoek naar een man die in dezelfde fase zit als ik. Samen verder gaan dus.
Vervelen zal ik mijzelf nooit, als mijn partner ergens geen zin in heeft dan doe ik het wel alleen. Helaas komen dit soort situaties iets te vaak voor en dus ben ik op zoek naar een maatje waar ik stiekem wat tijd mee door kan brengen. Als jij er geen probleem mee hebt dat ik een gebonden vrouw ben, laat dan snel wat van je horen.
Uniek ben ik zeker als persoon, maar misschien is ieder persoon dat wel. Ik ben altijd vrolijk en sta met het goede been op, zo een maatje zoek ik ook graag in mijn leven.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.