Soms heb je in het leven een wens die je eigenlijk al erg lang hebt, en dat is bij mij ook zo. Maar ik merk ook dat hij altijd maar op de lange baan wordt geschoven en dat moet ook eens klaar zijn.
Wat je ziet op mijn profiel aan foto's is wie ik echt ben. Maar de vraag is of daar wel iemand voor is. Ik ken de gezegde op ieder potje past een dekseltje maar is dat ook echt zo?
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Ruim en jaar ben ik nu gescheiden en we hebben gewacht tot alle kinderen de deur uit waren. Nu zit ik alleen in mijn nieuwe appartementje en het zou reuze fijn zijn om een man te leren kennen om een fijne tijd mee door te maken.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?