De gevoelens voor elkaar liggen al een tijdje in de koelkast en ben bang dat die de vriezer in gaan. De relatie loopt ten einde en wil alvast uitkijken of er nog mannen zijn die mij wel zien zitten als levensgezel.
Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?
Of ik hier goed zit weet ik niet, daar zal ik met de tijd wel achter komen. Ik hoop in ieder geval te kunnen klikken met iemand van rond mijn leeftijd. Iets ouder of iets jonger is prima maar ik ben geen oma die een toyboy zoekt.
Laat mij dan ook maar bij die groep vreemdgangers horen. Het grootste deel van de bevolking schijnt dat te doen, dus waarom ik niet? Ik ben er geil genoeg voor, ik kan best meerdere mannen aan. De mijne en dus anderen. Jou dus ook!
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.