Te vaak heb ik ruzie met mijn vriend, zelfs over de meest kleine dingen waar ik niets aan kan doen. Als jij niet zo bent en me accepteert zoals ik ben dan gaan wij het met elkaar gezellig maken.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
Een bril is het enige wat ik nodig heb voor de rest werkt bij mij alles nog prima. Heb ook nog weer de keuring gehad en ik mag weer een jaartje verder. Hoe zit dat met jou?
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Ik ben een rustige vrouw, die al weer een tijd alleen is. Ik kan genieten van een goed boek of van een puzzel van meer dan 1000 stukjes. Dan word ik helemaal zen.