Het leven is gewoon zo mooi en het is zonde om daar niet van te genieten. Het zou dan ook prachtig zijn als ik hier mijn soulmate zou kunnen vinden want dan kunnen we er samen van genieten.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Ik merk gewoon dat er iets speelt bij mijn vriend maar hij wil daar niets over zeggen. Ik verdenk hem ervan dat hij een andere vrouw heeft leren kennen die hem meer bevalt. Denk dat het geen slecht plan is om een andere man te gaan zoeken en hoop die hier te leren kennen.
Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.