Een relatie hebben en toch aangewezen zijn op selfloving, dat kan je toch niet normaal noemen? Ik verdien gewoon geliefd te worden? De hoop is dus een vaste playmate te vinden!
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?