In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Ik voel me niet oud. Ook al zeggen de kinderen ONS MA wel ik voel me nog echt jong en wil dat ook wel uitspelen. Misschien ben jij ook tevreden met je leven thuis maar mis je de seks? Ik in ieder geval wel. Waar wacht jij op?
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Ik heb een zwak voor mannen die voor zichzelf op kunnen komen. Ik heb het ook altijd eens willen doen met een man die jonger is dan mij, al hoeft dat niet perse.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.
Je hoeft niet bang te zijn dat ik meer wil dan vriendschap en een seksuele relatie, dus je kunt je vrijheid behouden. Mocht het heel erg klikken tussen ons, kunnen we er altijd over praten natuurlijk. Maar het is niet waar ik voor ga. Waar ik wel voor ga? Vriendschap met seks. Zou dat mogelijk zijn?