Vrijen met rijpe oma (63)

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.

Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.

Wat je ziet op mijn profiel aan foto's is wie ik echt ben. Maar de vraag is of daar wel iemand voor is. Ik ken de gezegde op ieder potje past een dekseltje maar is dat ook echt zo?

Wat ik ontzettend mis is de mannelijke aandacht. Een relatie heb ik wel maar het stelt helaas niet zo heel veel meer voor.

Wat zoek ik niet: onbeleefde mannen die maar één ding in hun hoofd hebben. Wat zoek ik wel: een aardige kerel die een vrouw op waarde weet te schatten. Die weet wat hij moet om het me naar de zin te maken en me kan veroveren. En natuurlijk komt dat niet alleen van jouw kant, ik ga ook mijn best doen.