Onzeker ben ik uit mijn laatste relatie gekomen en daarom al heel wat jaartjes alleen, omdat niemand is gemaakt om alleen te blijven, ben ik toch op zoek gegaan naar dat dekseltje op mijn potje.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Laatst vroegen mijn kleinkinderen waarom opa er niet is, en dan denk ik ja dat is een goede vraag. En of oma altijd alleen blijft. Daar sta je dan met je mond vol tanden kan ik je zeggen want het is ook niet waar ik voor gekozen heb.
Mijn leven alleen moet nu maar eens over zijn. Vanaf nu ga ik genieten met een man erbij. Ik hou van wandelen, fietsen, reizen en dat alles ga ik nu samen met iemand doen. Met jou misschien?
Sinds jaren ben ik al weer vrijgezelle maar wil er toch nog een draai aan geven in mijn leven. Het is namelijk best saai om alles alleen te moeten doen en ervaar ook eenzame momenten. Laat maar een lief berichtje achter als je interesse hebt.