Nadat ik mij vorig relatie heb uitgemaakt had ik wel even de tijd nodig om tot mij zelf te komen. Maar ik besef mij ook wel dat ik te veel tijd in hem heb geïnvesteerd, iedereen om mij heen lijkt mij nu te negeren.
De naam zegt het al, ik ben echt een natuurliefhebster en ook gek op dieren. Uren lang kan ik door de bossen wandelen als het een beetje goed weer is. Als ik hier een man kan vinden die een beetje het zelfde als mij is, dan ben ik de gelukkigste vrouw op aarde.
Of ik hier goed zit weet ik niet, daar zal ik met de tijd wel achter komen. Ik hoop in ieder geval te kunnen klikken met iemand van rond mijn leeftijd. Iets ouder of iets jonger is prima maar ik ben geen oma die een toyboy zoekt.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.
Een bril is het enige wat ik nodig heb voor de rest werkt bij mij alles nog prima. Heb ook nog weer de keuring gehad en ik mag weer een jaartje verder. Hoe zit dat met jou?