Toen ik in het huwelijksbootje stapte jaren terug dacht ik dat ik een heel mooi en gelukkig leven zou leiden. Nu ben ik erachter gekomen dat mijn man een minnares heeft. Waarom zou ik het brave huismoedertje blijven?
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Laat mij dan ook maar bij die groep vreemdgangers horen. Het grootste deel van de bevolking schijnt dat te doen, dus waarom ik niet? Ik ben er geil genoeg voor, ik kan best meerdere mannen aan. De mijne en dus anderen. Jou dus ook!
Mijn huwelijk is eigenlijk al lang voorbij maar ben nog steeds officieel getrouwd. Mijn man zit namelijk in een verzorgingstehuis maar hij herkent mij al lang niet meer. Toch bezoek ik hem nog iedere week. Hoe dan ook, ik wil niet alleen blijven en hoop daarom weer een nieuwe liefde te vinden hier. Als je vragen hebt, moet je ze maar gewoon stellen hoor. Ik ben een open en eerlijk persoon.