Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Op redelijk vroege leeftijd kreeg ik al grijs haar maar toch vond ik het mij niet slecht staan. Ik ga mijzelf dan ook zeker niet verbergen en ben wie ik ben. Ik ben een vrouw die veel te bieden heeft en heb een goed gevoel voor humor.
Wat meer plezier beleven is aan mij wel besteed, ik ben niet iemand die zichzelf kan vermaken maar met een lieve vriend naast me gaat mij dat gemakkelijk af. Ik hoop snel iemand te vinden waarmee het gezellig is.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.