Mijn partner en ik vermaken ons prima met elkaar maar we geven elkaar ook de ruimte om zo nu en dan van een ander te mogen genieten. We zijn allebei totaal niet monogaam ingesteld.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Zie er misschien uit als een nette huisvrouw maar laat je nooit niet bedonderen door het uiterlijk want ik heb ook zeker weten mijn stoute kanten. Misschien wel meer dan je denkt.
Toen ik nog getrouwd was, kreeg ik op het gebied van sex nooit klachten. Hij zei juist dat ik hem dan zo gelukkig maakte, omdat ik zulke goede vaardigheden heb. Het huwelijk bestaat niet meer, maar mijn goede vaardigheden nog wel. Wil je er eens gebruik van maken? Kom maar langs dan! Ik wil ze ook wel weer eens gebruiken.