Nog nooit tijdens mijn relatie heb ik om gekeken naar andere mannen maar nu is het ogenblik daar dat ik dat wel doe. Lijkt me zo ontzettend spannend om een affaire aan te gaan met een man die me regelmatig wil ontmoeten.
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Helaas zegt mijn hond niets terug op de lange wandelingen die ik met hem maak, het zou daarom leuk zijn als ik leuk gezelschap had die wel genoeg te vertellen had.
Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?