Wie had ooit gedacht dat ik hier ooit zou staan. Nadat mijn man me bedroog en verliet voor zijn jongere secretaresse en ik nu al 2 jaar alleen ben. Tijd voor wat nieuws dus.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Ik voel me niet oud. Ook al zeggen de kinderen ONS MA wel ik voel me nog echt jong en wil dat ook wel uitspelen. Misschien ben jij ook tevreden met je leven thuis maar mis je de seks? Ik in ieder geval wel. Waar wacht jij op?
Op leeftijd maar zeker niet minder geil, dikker maar zeker niet geremder, kan jij mijn kwaliteiten los zien leeftijd of postuur? Wie weet wat we samen nog mee kunnen maken!
De romantiek in mijn leven is wat ik erg mis, zeven jaar ben ik nu alleenstaand en wordt het hoog tijd om weer eens een romantisch avondje door te brengen met de man die mijn wel ziet zitten als partner.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.