Intimiteit is wat ik zoek, want ik mis dat erg in mijn relatie. Praten helpt niet, hij is geen prater. Dus ik zoek het wel ergens anders. Er zijn vast genoeg mannen die me dit wel kunnen bieden toch?
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Ik ben er aan toe om met een man een gezellige tijd te hebben, ik heb een tijd lang de mannen niet meer vertrouwd maar dat heeft met mijn verleden te maken. Valt ook niet mee om acht jaar als alleenstaande vrouw door het leven te gaan.