Dating met grijze meid (24)

Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.

Een bril is het enige wat ik nodig heb voor de rest werkt bij mij alles nog prima. Heb ook nog weer de keuring gehad en ik mag weer een jaartje verder. Hoe zit dat met jou?

Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?

De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.

Mijzelf zie ik niet als de lieve oma die iedere week vaste dagen oppas, het wordt mij heel erg kwalijk genomen. Persoonlijk ben ik voor mijn eigen vrijheid, ik wil niet gebonden zijn aan verplichtingen, juist nu ik niet meer werk wil ik van deze vrijheid optimaal genieten. Het is jammer dat er tegenwoordig verwacht wordt dat oma's maar te pas en te onpas oppassen. Ik bedank hiervoor, zegt alvast iets over mijn karakter. Sta ik ergens voor de 100% achter dan ben ik daarin heel moeilijk om te turnen. Dit in het kort wat mij bezig houdt, krijg je vast een kleine indruk van mij.