Macho mannen van rond mijn leeftijd zijn iet mijn type, vraag me zelfs af of ze nog bestaan. Ik zeg altijd maar, doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Dat geldt ook voor de man die met mij een keer wil afspreken.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?
Als jij en ik een relaxte met elkaar krijgen dan verwacht ik wel dat al je liefde en aandacht alleen maar naar mij uitgaan. Ik heb een ex gehad die daar anders over dacht en wil dat geen tweede keer meemaken.