Afspreken met oudere mama (37)

Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.

Het leven kan soms veel doornen hebben, de laatste doornen ben ik verloren. Dit betekent dat het leven alleen maar mooier kan worden, niets houd mij daarom meer tegen om nog de leuke lieve man te vinden.

Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.

Ik ben heel erg zelfstandig ik kan zelf mijn auto band verwisselen en die dingen dus daar hoef ik geen hulp bij. Maar ik zou wel graag mooie momenten willen beleven met een leuke man.