Het klinkt misschien erg gek maar ik voel mij soms gewoon echt alleen. Eenzaam wil ik het niet noemen want zo erg is het niet. Maar soms een praatje, een arm over je schouder is toch helemaal niet erg?
Of ik hier goed zit weet ik niet, daar zal ik met de tijd wel achter komen. Ik hoop in ieder geval te kunnen klikken met iemand van rond mijn leeftijd. Iets ouder of iets jonger is prima maar ik ben geen oma die een toyboy zoekt.
Van de overgang heb ik zelf weinig gemerkt of zelfs niks maar mijn partner wil echt nog maar heel weinig is kan soms ook best humeurig zijn. Op dat soort momenten wil ik gewoon naar buiten lopen en leuke dingen doen met iemand anders. Helaas heb ik diegene nog niet gevonden maar ik geef het nog maar wat tijd.
Zal ik jou eens een goede beurt geven? Zo één die je nog lang bijblijft? Als je het niet erg vindt dat ik de leiding in bed neem en dingen met je doe die je nog niet eerder hebt gedaan, moet je toch echt met me af gaan spreken. Zo'n kans krijg je niet snel meer hoor!
Ik hoop echt dat je even de tijd voor me neemt, als je me meteen al leuk vind dan wil ik graag een keer met je afspreken. Ik heb wel de verwachting dat je net als ik single bent en een vaste relatie zoekt.