Heb een aantal jaar geleden een leuke boot gekocht, redelijk groot en daardoor is het eigenlijk een huisje op het water. Ik ga er ook regelmatig een paar dagen mee weg maar de laatste tijd voel ik mij er ook erg alleen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Ik ben een rustige vrouw, die al weer een tijd alleen is. Ik kan genieten van een goed boek of van een puzzel van meer dan 1000 stukjes. Dan word ik helemaal zen.
Ik hoop echt dat je even de tijd voor me neemt, als je me meteen al leuk vind dan wil ik graag een keer met je afspreken. Ik heb wel de verwachting dat je net als ik single bent en een vaste relatie zoekt.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.