Nog niet zo lang geleden had ik een relatie maar hij ging jammer genoeg vreemd. Even had ik het vertrouwen in mannen verloren maar ik geloof niet dat iedereen zo is. Daarom besloot ik het nog eens een kans te geven.
Klaar ben ik er mee! Met dat eeuwige alleen zijn! Iedereen om me heen zegt dat het zo leuk voor me is dat ik nergens rekening mee hoef te houden, maar ondertussen leiden ze allemaal hun eigen leven met hun eigen gezinnetje. En ik zit maar alleen. Dat wil ik niet meer en dat doe ik niet meer. Ik ga hier een man zoeken om mijn leven mee te delen en dat zal me lukken ook!
Gaan wij er nog een leuke tijd van maken? Ik hoop toch echt wel een schat te vinden hier, want ik ben daar hard aan toe, het leven alleen wordt me te zwaar. ik heb een schouder nodig om op uit te huilen en een arm om me heen. Wat iedereen wil eigenlijk. Jij ook?
Al tijden woon ik alleen in mijn appartementje. Beviel me altijd prima, maar het wordt nu eindelijk eens een keer tijd om naar de volgende fase in mijn leven te gaan. En dat is de fase dat man en vrouw samen gaan leven, al het goede te gaan delen. Daarom ben ik nu op zoek naar een man die in dezelfde fase zit als ik. Samen verder gaan dus.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.
Ruim en jaar ben ik nu gescheiden en we hebben gewacht tot alle kinderen de deur uit waren. Nu zit ik alleen in mijn nieuwe appartementje en het zou reuze fijn zijn om een man te leren kennen om een fijne tijd mee door te maken.