ik ben gescheiden en het alleen zijn bevalt me op zich prima maar ik mis toch wel een maatje waarmee je alles kunt delen, ik ben vrolijk en spontaan en houd van een goed gesprek.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Het is een opgave om wat over mijzelf te zeggen maar ik ben een echte doorzetter en ik geef nooit op. Ik hoop wel een man te vinden met dezelfde mentaliteit.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.