Ik ben een dame die wel altijd zin heeft in het leven en zelfs nog graag een stapje in de wereld zet. Dan zie ik uiteraard veel knappe mannen maar doordat mijn man erbij is mag ik helemaal niets ondernemen. Hier wel hoop ik.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Zie er misschien uit als een nette huisvrouw maar laat je nooit niet bedonderen door het uiterlijk want ik heb ook zeker weten mijn stoute kanten. Misschien wel meer dan je denkt.
Soms hoor ik mensen denken oud grijs beetje mollig logisch dat ze alleen is, maar is dat wel echt wat mensen denken? Want ik zou wel erg graag een maatje willen in mijn leven.