Net klaar met mijn studie en er klaar voor om op kamers te gaan wonen. Lijkt me heerlijk om te doen waar ik zin in heb en te ontvangen wie ik wil. Ik heb lieve ouders maar ze bemoeien zich met alles.
Overdag heb ik teveel tijd en in de avond lig ik te verlangen naar iets wat ik al lang niet meer krijg en waar ik niet zonder kan. Ik hoop dat ik via hier een lieve en sexy man kan ontmoeten om af en toe eens af te spreken.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Ruim en jaar ben ik nu gescheiden en we hebben gewacht tot alle kinderen de deur uit waren. Nu zit ik alleen in mijn nieuwe appartementje en het zou reuze fijn zijn om een man te leren kennen om een fijne tijd mee door te maken.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.