Ik heb al een tijdje geen verkering meer gehad, inmiddels ben ik nu vier maanden zonder vriend. Vind het wel een beetje saai zo in mijn eentje en een leuke knul is dan ook meer dan welkom in mijn leventje.
De relatie die ik nu heb is nu niet je van het, ik mis een stuk beleving bij mijn vriend en met name op seksueel gebied. Hij vind seks eens in de week genoeg maar ik wil meer. Een keer per dag is het minimaal en hoop dat jij me uit de brand kan helpen.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Het is nog niet zo lang, dat ik seksueel actief ben. Maar sinds ik weet hoe het kan voelen, raak ik er langzaam aan verslaafd. Geef mij wat ik wil, dan maken we elkaar blij.