Nog volop in de therapie nadat ik verleden jaar mijn heup heb gebroken. Pijnlijk en vooral een lang proces om van te herstellen maar ik doe nog steeds dagelijks mijn best. Maar je beseft je dan ook dat alleen echt alleen is.
De muren komen op me af nu ook mijn jongste zoon het huis heeft verlaten. Nu heb ik mijn werk nog maar zie er echt tegen op om met pensioen te gaan en overal alleen voor te staan. Het liefst zou ik een man willen leren kennen waarmee ik een hele fijn tijd ga hebben.
Of dit nu uitdraait op een one night stand of net eventjes iets meer dat maakt voor mij echt niets uit, als we het maar fijn hebben samen. Het liefst zoek ik wel iets regelmatigs, maar het ligt er natuurlijk ook wel aan hoe het klikt.