Nog volop in de therapie nadat ik verleden jaar mijn heup heb gebroken. Pijnlijk en vooral een lang proces om van te herstellen maar ik doe nog steeds dagelijks mijn best. Maar je beseft je dan ook dat alleen echt alleen is.
Mij kleden naar mijn leeftijd doe ik niet, mij gedragen naar mijn leeftijd ook niet. Wat doe ik dan wel, genieten, reizen en zoeken naar een leuke vent.
Na mijn scheiding, die echt heel heftig was, ben ik echt door een enorme hel gegaan. Gelukkig zie ik nu het licht weer en durf ik het langzaam aan om weer nieuwe vriendschappen aan te gaan.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Ik heb een zwak voor mannen die voor zichzelf op kunnen komen. Ik heb het ook altijd eens willen doen met een man die jonger is dan mij, al hoeft dat niet perse.
Mijn tweede jeugd is begonnen! Ik hoop dat hij eeuwig duurt en dat ik hem samen met een schat van een man door mag brengen. Ik ben een rustige vrouw, maar vind het ook leuk om zo nu en dan nog eens uit de band te springen. Kom je met me mee doen dan?