De muren komen op me af nu ook mijn jongste zoon het huis heeft verlaten. Nu heb ik mijn werk nog maar zie er echt tegen op om met pensioen te gaan en overal alleen voor te staan. Het liefst zou ik een man willen leren kennen waarmee ik een hele fijn tijd ga hebben.
Soms hoor ik mensen denken oud grijs beetje mollig logisch dat ze alleen is, maar is dat wel echt wat mensen denken? Want ik zou wel erg graag een maatje willen in mijn leven.
In onze kringen is het niet heel gewoon, als je met een andere man iets leuks gaat doen. Je gaat dan vaak over de tong, maar ik kan daar absoluut niet mee zitten.
Laatst vroegen mijn kleinkinderen waarom opa er niet is, en dan denk ik ja dat is een goede vraag. En of oma altijd alleen blijft. Daar sta je dan met je mond vol tanden kan ik je zeggen want het is ook niet waar ik voor gekozen heb.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.