Als je thuis wordt verwaarloosd door je vrouw of vriendin, sta ik voor je klaar hoor. Ik snap niet dat die vrouwen nooit meer willen, ik lust er wel pap van! Ook met jou, wees gerust, ik ben niet zoals je vrouw!
De relatie die ik nu heb is nu niet je van het, ik mis een stuk beleving bij mijn vriend en met name op seksueel gebied. Hij vind seks eens in de week genoeg maar ik wil meer. Een keer per dag is het minimaal en hoop dat jij me uit de brand kan helpen.
Ik geniet regelmatig in Duitsland, daar in de mooie Eifel gebied heb ik een prachtig onderkomen opgebouwd de laatste jaren. Vooral in de winter kan je er heerlijk genieten van de natuur, de rust en zeker de ruimte.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?