Ik voel mij best wel gelukkig en toch ben ik hier. Dit is niet voor niets want er is toch een ding dat ik in mijn leven wel mis. Ik ga het nog niet verklappen maar haast je naar mij en dan weet je het.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Alle mannen kunnen me schrijven hoor. Want het zit me behoorlijk hoog, het gebrek aan een man en alles wat daarbij hoort. Snap je me? Ik ben dus niet zo kieskeurig, ik wil alleen maar snel contact.
Ouderdom komt met gebreken is mij altijd geleerd maar gelukkig is dat bij mij nog niet zo. Ik geniet nog vol op en doe nog steeds leuke dingen. Het is dan jammer genoeg nog steeds in mijn eentje.
Des te ouder des te gekker, maar niet alleen gekker kan ik je zeggen. Wat het is met mij ik weet het niet maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Alleen is dat thuis een klein probleempje dus wie zijn vingers tong en paal mag ik lenen?
De romantiek in mijn leven is wat ik erg mis, zeven jaar ben ik nu alleenstaand en wordt het hoog tijd om weer eens een romantisch avondje door te brengen met de man die mijn wel ziet zitten als partner.