Contact met lekkere mama (41)

Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.

Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.

Ben graag op strand, ik hou er echt van om naar de zee te gaan kijken en mijn gedachtes alle kanten op te laten gaan. Maar gaan mijn dromen die ik dan heb nog uitkomen?

Ik heb bij mijn profiel wel single staan, maar het zit iets anders in elkaar. Mijn man is dement en is al jaren opgenomen in een verpleeghuis. Het is zelfs al zo ver met hem dat hij mij en de kinderen niet meer herkent. Iedere week bezoek ik hem, het is een zware beproeving om je eigen man zo te zien af te takelen. Een huwelijksleven heb ik niet meer, wat ik zoek is een man die het wel kan accepteren dat ik op papier nog getrouwd ben. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om te gaan scheiden, dat voelt voor mij als een dolk in de rug voor mijn manw

De laatste tijd is mijn relatie nog al verstikkend. En ik ben iemand die echt vrijheid nodig heeft.