Op zekere leeftijd weet je dat je een leuke man in je leven mist. Ik heb mij altijd prima kunnen vermaken, maar als ik nu in de avond op de bank zit mis ik toch iets. Een gezellig man een arm om mij heen noem het maar op.
Ik ben er aan toe om met een man een gezellige tijd te hebben, ik heb een tijd lang de mannen niet meer vertrouwd maar dat heeft met mijn verleden te maken. Valt ook niet mee om acht jaar als alleenstaande vrouw door het leven te gaan.
Alhoewel ik een gebonden vrouw ben wil ik echt eens buiten de deur gaan snoepen.
Bij mijn man kom ik echt tekort, en wil nu een man vinden die wel weet wat een vrouw nodig heeft naast de standaard sex. Ik wil meer en vaker genieten en mijn grenzen verleggen.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?