Op zekere leeftijd weet je dat je een leuke man in je leven mist. Ik heb mij altijd prima kunnen vermaken, maar als ik nu in de avond op de bank zit mis ik toch iets. Een gezellig man een arm om mij heen noem het maar op.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Wat zoek ik niet: onbeleefde mannen die maar één ding in hun hoofd hebben. Wat zoek ik wel: een aardige kerel die een vrouw op waarde weet te schatten. Die weet wat hij moet om het me naar de zin te maken en me kan veroveren. En natuurlijk komt dat niet alleen van jouw kant, ik ga ook mijn best doen.
De laatste tijd ben ik een beetje humeurig, ik heb daar al last van bij het opstaan. Denk dat het komt omdat ik geen vriend meer heb en wil dan ook kijken of jij het bent jij mijn humeur kan verbeteren.
Ik hou er van om leuk uit te zien, want ik besteed veel aan mijn uiterlijk. En zoek ik een leuke man die ook ook goed uitziet en waarmee ik mezelf kan zijn.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.