Naaien met grijze vrouw (48)

Mijn donkere uiterlijk schrikt veel mannen af, helaas kan ik het niet veranderen. Van binnen ben ik net als iedere andere Nederlander. Ik ben geadopteerd, mijn hele leven heb ik in Nederland gewoond, ik ben van binnen een echte Nederlandse. Ik hoop hier een man te vinden die verder kijkt dan mijn donkere uiterlijk en niet gelijk zijn oordeel klaar heeft daarover. Ik houd er niet van om in een hokje gezet te worden.

Ouderdom komt met gebreken is mij altijd geleerd maar gelukkig is dat bij mij nog niet zo. Ik geniet nog vol op en doe nog steeds leuke dingen. Het is dan jammer genoeg nog steeds in mijn eentje.

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.

Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.

Kunst is een beetje de rode draad doorheen mijn leven. Mijn werk en ook mijn hobby gaat hierover. Het spreekt dus voor zich dat ik op zoek ben naar mensen die deze interesse delen.