Ik ben niet iemand die zomaar een man aanspreekt als die me leuk lijkt, vind het hier een uitkomst om op zoek te gaan naar een leuke vriend. Stel je aan me voor en wie weet gaan wij met elkaar een spanende tijd tegemoet.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Mij kleden naar mijn leeftijd doe ik niet, mij gedragen naar mijn leeftijd ook niet. Wat doe ik dan wel, genieten, reizen en zoeken naar een leuke vent.
Des te ouder des te gekker, maar niet alleen gekker kan ik je zeggen. Wat het is met mij ik weet het niet maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Alleen is dat thuis een klein probleempje dus wie zijn vingers tong en paal mag ik lenen?