Pas geleden oma geworden en ik geniet daar echt van. Maar het laat mij ook wel een andere kant zien. Bij een oma hoort immers ook een opa, en dat is iets wat ik zelf ook wel echt begin te voelen.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
Niemand schat mijn leeftijd goed, iedereen denkt dat ik een stuk jonger ben maar hier moet ik het wel verraden. Wil graag ene man leren kennen waarmee ik oud kan worden en die mijn leven nog aangenamer maakt dan het al is.
Nu ik eindelijk van de rust kan genieten na jarenlang hard gewerkt te hebben, heb ik ook ruimte voor een relatie. Ik woon prachtig en vrijstaand, het is echt een paradijsje. Maar dan wel voor met z'n tweeën. Alleen is ook maar alleen.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.