Mijn vriend en ik maken een moeilijke tijd door en het gaat nu even niet zo goed tussen ons. Ik voel me erg alleen en zou heel graag eens samen willen zijn met een man die even nergens aan denkt, behalve aan mij.
Wat je ziet op mijn profiel aan foto's is wie ik echt ben. Maar de vraag is of daar wel iemand voor is. Ik ken de gezegde op ieder potje past een dekseltje maar is dat ook echt zo?
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.
Fotograferen is een passie van mij, ik zet mijzelf vaak op de gevoelige plaat. Toch wil ik een keer een man voor mijn camera hebben en hem op de gevoelige plaat vastleggen. Wat er daarna gebeurt sta ik niet voor in.