Fotograferen is een passie van mij, ik zet mijzelf vaak op de gevoelige plaat. Toch wil ik een keer een man voor mijn camera hebben en hem op de gevoelige plaat vastleggen. Wat er daarna gebeurt sta ik niet voor in.
Misschien lijk ik een beetje op een waarzegger, maar ik heb ook vaak gelijk ik hoop dat ik er ook gelijk in heb dat ik hier een leuke man ga vinden die het heel erg heet met mij gaat maken.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.
Mijn partner heeft veel zorg nodig en dat geef ik hem ook met liefde, maar het zou ook fijn zijn als er zo af en toe iemand is die voor mij wil zorgen en mij wil laten genieten.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.