Ik voel me een stuk minder goed nu ik geen vriendje meer heb. Ik vond het heerlijk de aandacht die hij me gaf en mis dat enorm. Ik hoop hier de jongen te vinden die de liefde die hij in zich heeft met mij wil delen.
Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Gouden bergen kan ik je niet beloven, daar ligt de situatie iets te ingewikkeld voor. Maar zo nu en dan een avondje lekkere spanning en stoute dingen durf ik wel aan te gaan. Misschien kan ik zelfs wel een keer blijven slapen, ik ben een kampioen in het verzinnen van smoezen.
Ruim en jaar ben ik nu gescheiden en we hebben gewacht tot alle kinderen de deur uit waren. Nu zit ik alleen in mijn nieuwe appartementje en het zou reuze fijn zijn om een man te leren kennen om een fijne tijd mee door te maken.