Je hoort de laatste tijd zo vaak dat dunne meisjes met kleine borstjes heel aantrekkelijk zijn. Ik ben dus het tegenovergestelde. Vooral mijn borsten. Die zijn enorm. Ben ik nu niet meer aantrekkelijk?
Ben graag op strand, ik hou er echt van om naar de zee te gaan kijken en mijn gedachtes alle kanten op te laten gaan. Maar gaan mijn dromen die ik dan heb nog uitkomen?
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Het is altijd fijn om iemand te ontmoeten waar je mee op één lijn zit. Het is al even geleden dat ik zo'n persoon om mij heen had dus ik ben weer op zoek gegaan. Ik hou van mannen die weten wat ze willen en gevoel voor humor hebben.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.