Ergens heb ik wel een gemis in mijn leven anders zou ik hier zeker niet zijn. Ik ben iemand die eigenlijk wel veel aandacht nodig heeft en af en toe een knuffel om bevestiging te krijgen. Wie weet wel door jou.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Al wat ouder, maar ik wil nog steeds wel aan de man hoor. Ik ga met mijn tijd mee en doe dat online, zo gaat dat toch tegenwoordig? Nu maar hopen dat de heren hier ook te vinden zijn. Anders mag het ook een jongere man zijn hoor.
Ik laat al veel zien op mijn foto's, maar ik kan je zeggen dat dat lang niet alles is wat ik in huis heb. Wil je erachter komen wat ik in huis heb? Kom maar hier schat, dan zal er een wereld voor je open gaan.