Het lijkt net alsof de liefde steeds moeilijker te vinden is, ik wou dat alles nog zoals vroeger was, zoals in die films weet je wel. Ik verlang er naar om weer eens lekker samen uiteten te gaan en te kletsen over van alles.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Ik ben er aan toe om met een man een gezellige tijd te hebben, ik heb een tijd lang de mannen niet meer vertrouwd maar dat heeft met mijn verleden te maken. Valt ook niet mee om acht jaar als alleenstaande vrouw door het leven te gaan.
Ik ben heel erg zelfstandig ik kan zelf mijn auto band verwisselen en die dingen dus daar hoef ik geen hulp bij. Maar ik zou wel graag mooie momenten willen beleven met een leuke man.
En dan doe je iets als zestigjarige ( plus een beetje) in eens online met je profiel. Nooit gedacht dat ik het zou doen maar in het dagelijks leven kom ik niet veel leuke mannen tegen.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.