De jaren dat ik echt alleen ben lijken niet voorbij te gaan. Verveel mij ook behoorlijk snel als ik niet aan het werk ben. Mijn kring van vrienden is ook niet heel groot en als je alleen bent voel je je al snel te veel.
Laatst vroegen mijn kleinkinderen waarom opa er niet is, en dan denk ik ja dat is een goede vraag. En of oma altijd alleen blijft. Daar sta je dan met je mond vol tanden kan ik je zeggen want het is ook niet waar ik voor gekozen heb.
Wie wil er nu in zijn eentje oud worden? Ik in ieder geval niet, vandaag dat ik mijn stoute schoenen heb aangetrokken, om hier een leuk maatje te vinden.
De eerste helft van mijn jeugd is voorbij maar de tweede helft kan nog wel een stuk leuker worden. Althans met een gezellig maatje die leuke dingen wil doen kan dat zeker iets worden.
In mijn relatie heb ik al jaren geen romantiek meer beleefd. Zelfs een romantisch dinertje kan er niet meer vanaf. Het lijkt me dan ook verstandig om eens buiten de deur te zoeken want ik zit namelijk nog vol met leven.