Vrijen met bejaarde vrouw (44)

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.

Ik ben lief, ik ben aardig ik ben sociaal, ik heb een min puntje ik kijk graag de kat uit de boom. Mijn vertrouwen is nog al eens beschadigd.

Gouden bergen kan ik je niet beloven, daar ligt de situatie iets te ingewikkeld voor. Maar zo nu en dan een avondje lekkere spanning en stoute dingen durf ik wel aan te gaan. Misschien kan ik zelfs wel een keer blijven slapen, ik ben een kampioen in het verzinnen van smoezen.

Het berichtje wat je me gaat sturen omdat je nader kennis met me wil maken zie ik maar wat graag tegemoet. Ik hoop dat jij die bourgondische man bent die van het leven geniet.

Val je op omaatjes en hou je van stevige rondingen? Kom maar eens voelen aan die van mij dan!