Elke dag schrijf ik op hoe het met mij gaat in mijn dagboek, als ik het terug lees nu denk ik dat ik toch wel geluk heb gehad met mijn leven en dat maakt mij heel erg blij.
Mijn donkere uiterlijk schrikt veel mannen af, helaas kan ik het niet veranderen. Van binnen ben ik net als iedere andere Nederlander. Ik ben geadopteerd, mijn hele leven heb ik in Nederland gewoond, ik ben van binnen een echte Nederlandse. Ik hoop hier een man te vinden die verder kijkt dan mijn donkere uiterlijk en niet gelijk zijn oordeel klaar heeft daarover. Ik houd er niet van om in een hokje gezet te worden.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Of ik hier goed zit weet ik niet, daar zal ik met de tijd wel achter komen. Ik hoop in ieder geval te kunnen klikken met iemand van rond mijn leeftijd. Iets ouder of iets jonger is prima maar ik ben geen oma die een toyboy zoekt.