Elke dag schrijf ik op hoe het met mij gaat in mijn dagboek, als ik het terug lees nu denk ik dat ik toch wel geluk heb gehad met mijn leven en dat maakt mij heel erg blij.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.
Het liefst wordt ik oud en gelukkig met een heel lieve man die net als ik dol op kinderen is. Mijn kinderwens is groot en als ik de man heb gevonden die de ware voor me is gaan we eerst plezier maken en daarna aan kinderen beginnen.