De tijd is wel gekomen om toch richting de toekomst te gaan kijken. Je kan niet altijd maar single blijven. En ik merk dat ik er zelf ook wel aan toe ben om het losbandige leven wat links te laten liggen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Op redelijk vroege leeftijd kreeg ik al grijs haar maar toch vond ik het mij niet slecht staan. Ik ga mijzelf dan ook zeker niet verbergen en ben wie ik ben. Ik ben een vrouw die veel te bieden heeft en heb een goed gevoel voor humor.
Spijt zal je niet krijgen als je mij willen leren kennen, ik ben een vrolijke vrouw die heel hartelijk is en aan zelfreflectie doet. De man die ik zoek en waarmee ik een relatie wil aangaan zit ook zo in elkaar en is daarnaast heel erg lief.
Ja ik heb iets met zwart niet dat ik depressief ben of zo maar ik vind de kleur gewoon mooi. Ik heb wel eens gehoord he buuf ga je al weer naar een begrafenis maar dit is gewoon hoe ik ben. Take it of leave it.