De tijd is wel gekomen om toch richting de toekomst te gaan kijken. Je kan niet altijd maar single blijven. En ik merk dat ik er zelf ook wel aan toe ben om het losbandige leven wat links te laten liggen.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Waar ik naar uitkijk zijn ondeugende nachten met een hete man die graag langskomt om met mij een wild feestje te vieren. Weet zeker dat we het met elkaar naar ons zin gaan hebben en we tot diep in de nacht doorgaan.
Zie er misschien uit als een nette huisvrouw maar laat je nooit niet bedonderen door het uiterlijk want ik heb ook zeker weten mijn stoute kanten. Misschien wel meer dan je denkt.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.