Menig jongen heeft me geprobeerd te verleiden met mooie woordjes maar daar ben ik niet ingetuind. Ik wil een jongen leren kennen die daadwerkelijk om me geeft en die met mij verkering wil.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Het berichtje wat je me gaat sturen omdat je nader kennis met me wil maken zie ik maar wat graag tegemoet. Ik hoop dat jij die bourgondische man bent die van het leven geniet.
Ik merk gewoon dat er iets speelt bij mijn vriend maar hij wil daar niets over zeggen. Ik verdenk hem ervan dat hij een andere vrouw heeft leren kennen die hem meer bevalt. Denk dat het geen slecht plan is om een andere man te gaan zoeken en hoop die hier te leren kennen.
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.