Het begint mij toch een beetje tegen te steken om single te zijn. Ik wil zo graag nog eens meemaken hoe het is om bemind te worden en eens lief in de ogen bekeken te worden.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?
Een vriendschap met meer als het meezit, dat zou ik op mijn leeftijd nog wel willen. Maar goed je moet dan wel die ene persoon vinden. Ben open minded en dus makkelijk in de omgang.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.